De zoektocht naar de oorsprong van de Ba Duan Jin voert terug naar de Zuidelijke Song-dynastie en generaal Yu Fei. Sinds die tijd zijn er negenhonderd jaar verstreken en zijn de meeste sporen die de hedendaagse beoefening en die van Yu Fei’s manschappen verbinden, uitgewist. Zoals in een orale verhalenultuur werden de oefeningen van generatie op generatie doorverteld en doorgegeven. Geschreven bronnen zijn echter schaars en in de reconstructie van de geschiedenis van de Ba Duan Jin lopen werkelijkheid en legende ongetwijfeld dwars door elkaar heen.
Ook generaal Yu Fei moet voorgangers hebben gehad. Het kan niet anders zijn geweest dat hij zijn Ba Duan Jin - en Hsing I Chuan - op oudere bronnen heeft gebaseerd.
Bij de constructie van een ziekenhuis in 1971 in een buitenwijk van Changsha, de hoofdstad van de provincie Hunan in China, stuitten de arbeiders op wat later een van de belangwekkendste archeologische vondsten ooit zou worden. De locatie van de vindplaats stond bekend als Ma Wang Dui, de ‘heuvel van de Paardenkoning‘ (馬 ma-paard 王 wang-koning 堆 dui-heuvel). Refereerde de naam van de heuvel aan haar zadelvorm? Of verwees de naam naar koning Ma Yin (馬殷) van het koninkrijk Chu (楚)? De Paardenkoning was echter ook een godheid in het Chinese pantheon: was de heuvel misschien aan hem gewijd?
In 1971, workers in Changsha were digging out a space for a hospital’s air raid shelter in a hilly area called Mawangdui (馬王堆). The work was tough and dangerous, and landslides sometimes interrupted it. The ground felt unstable in one area, so they took a cigarette break before dealing with it, only to find that the sparks from their matches lit up gas seeping from underground. Locals recognised the ghostly blue fireballs as a sign that there was an ancient tomb nearby (decomposing material releases flammable gas), so they contacted archaeologists. Under excavation team directors Hou Liang and Zhou Shirong, and with the help of students from local schools, the archaeologists began to carefully excavate the tombs.
The archaeologists claim that someone found a leaf deep under the in mud as they were digging. Despite being as old as the tomb itself, it was still green. It was a sign of what was to come. The workers had uncovered the three tombs of Mawangdui. The mistakenly named ‘King Ma’s Mound’ was in fact the Li family’s mound.
Xin Zhui, the marquise beneath the mound - Victor Max Smith
Er werden drie graven uit de Han-dynastie gevonden. Het eerste behoorde aan markies Li Cang (利蒼), die in 186 v.Chr. gestorven was, maar dit graf was ergens in de geschiedenis leeggeroofd. Een tweede graf was echter nooit betreden geweest en bevatte een overvloed aan de meest prachtige voorwerpen. Het had behoord aan Li Cangs echtgenote Xin Zhui (辛追), de markiezin van Dai. Haar lichaam was helemaal intact en lag in vier in elkaar passende kisten.
Het derde graf had toebehoord aan een man die op jonge leeftijd was overleden. Hij was waarschijnlijk de zoon van de markies en markiezin. De belangrijkste vondst in dit graf bestond uit een verscheidenheid aan teksten – geschreven op zijde, hout en bamboe – waaronder de oudst bekende versies van de I Ching, het Boek van Veranderingen, en de Tao Te Ching. De vondst van deze teksten zou het begrip van het klassieke Chinese gedachtegoed een belangrijke impuls geven.
In het graf van de jongere man werd ook een schildering op zijde aangetroffen met daarop vierenveertigtal figuren die oefeningen uitvoeren. Deze schildering werd later bekend onder de naam Dao Yin Tu.
Dao Yin (導引) is een generieke naam voor een veelheid aan traditionele oefeningen om de gezondheid te verbeteren en te onderhouden. De betekenis van ‘dao’ (導) is ‘leiden’ en die van ‘yin’ (引) is ‘strekken of trekken’. Door een combinatie van technieken die de meridianen strekken en die de chi leiden, wordt de chi-circulatie gestimuleerd en daarmee de gezondheid bevorderd.
‘Tu’ betekent ‘afbeelding’ of ‘kaart’.
Indeed, the term dao essentially means ‘to guide’ or ‘to direct’, and appears originally in a political and cultural context in the sense of ‘leading’ the people in a certain direction. The character consists of two parts, the word dao 道 for ‘way’, which is often also used in the sense of ‘to guide’, and the word cun 寸 for ‘inch’, which indicates a small distance. Guiding the qi in a concrete, physical way means thus that one makes a conscious effort to establish harmony with the dao in the body, realizing the inherent polarity of yin and yang and aligning oneself with the cosmos.
The second word of the compound is yin. It originally means ‘to draw a bow’ and indicates the pulling and activating of strength and inner tension as well as the opening of a space between the bow and the string. Often short for daoyin, it can stand for breathing and exercises in general and be used as a generic term for ‘nourishing life’. Yin may mean to limber up muscles, release joints, or stretch limbs. The earliest manuscripts on healing exercises consistently use yin in a general sense for daoyin, meaning the practice of exercises.
Chinese Healing Exercises - Livia Kohn
Aanzienlijke gedeeltes van de Dao Yin Tu waren vergaan en een groep specialisten van uiteenlopende disciplines heeft zich lang gebogen over de vraag op welke wijze het geheel gereconstrueerd zou kunnen worden. De Dao Yin Tu bevat nauwelijks tekst, dus dat leverde weinig houvast. Verder is iedere illustratie een momentopname van een bewegende sequentie, maar het zou evengoed kunnen zijn dat ieder figuurtje een statische houding verbeeldt. De uiteindelijke reconstructie van de Dao Yin Tu is niettemin fraai.
Bij nadere bestudering van de vierenveertig figuren springen een aantal zaken direct in het oog. Op de Dao Yin Tu zijn zowel mannen als vrouwen te zien.
Sommige zijn blootsvoets, de meesten zijn elegant geschoeid.
Sommigen dragen een tuniek –– gebruikelijk bij de Han-Chinese bevolking - anderen een broek – in zwang bij de noordelijke paardrijdende volkeren.
De mensen die op de Dao Yin Tu werden afgebeeld, waren het soldaten of acrobaten, boeren of burgers?
Sommige figuren hebben een ontbloot bovenlijf en lijken zich bezig te houden met ademhalingsoefeningen. Enkele anderen oefenen met een stok.
En zijn op de Dao Yin Tu bewegende oefeningen of juist staande houdingen afgebeeld?
Sommige figuren vertonen een opmerkelijke gelijkenis met onderdelen van de Ba Duan Jin. De Dao Yin Tu dateert van 200-150 v.Chr. en volgens de geschiedschrijving zou de Ba Duan Jin zijn vorm pas krijgen rond 1100 n.Chr en worden toegeschreven aan generaal Yu Fei. Wellicht heeft Yu Fei geschriften kunnen inzien waarin de Ba Duan Jin werd beschreven. Een andere mogelijkheid is dat de Ba Duan Jin voor die lange periode een levende traditie was, overgedragen van beoefenaar op beoefenaar.
of
