Een fascinerend rood teken. Is het een kameleon? Zijn het de stralen van de zon?
1964 - SCHOOLBORD
Mijn kenmerkende stijl van het tekenen van de menselijke gestalte zat er al vanaf het eerste begin in.
1968 - IN 80 DAGEN ROND DE WERELD
Gekregen voor mijn verjaardag of voor Sinterklaas, daar wil ik vanaf zijn. Harde kaft, vol met illustraties. Ik las en herlas het, woonde in het boek, kroop in de huid van het hoofdpersonage en zijn butler. De plot van het verhaal was fantastisch, maar de illustraties lieten me niet meer los. Vele jaren later las ik op de eerste bladzijde van Alice in Wonderland:
Alice was beginning to get very tired of sitting by her sister on the bank, and of having nothing to do: once or twice she had peeped into the book her sister was reading, but it had no pictures or conversations in it, ‘and what is the use of a book,’ thought Alice, ‘without pictures and conversations?’
Alice’s Adventures in Wonderland, Lewis Carol
Wanneer het verhaal in Shanghai arriveert, verschijnt er een illustratie van het straatleven aldaar, met rode en zwarte Chinese karakters, ondoorgrondelijk en tegelijk beloftevol.
1970 - ENCYCLOPEDIE
We zijn geabonneerd op een encyclopedie. Iedere week valt er een nieuw deeltje, in de vorm van een tijdschrift, in de bus. Zodra er genoeg van zijn, passen die in een daar voor bestemde rode band. In mijn herinnering besloeg het aanleggen van de complete encyclopedie mijn hele jeugd. De eerste errata’s en aanvullingen lieten niet lang op zich wachten. De encyclopedie holde achter de voortijlende werkelijkheid aan en zou nimmer tot voltooiing komen.
Met een schoolvriendje had ik het plan opgevat om dan maar zelf een encyclopedie samen te stellen. Naar ons idee lag er nog een overvloed aan onvertelde verhalen en vergeten avonturen op ons te wachten. We verdeelden de rollen: het onderzoek, het schrijven, de interviews, de plaatjes. Met groot enthousiasme begonnen we aan ons ambitieuze, maar prachtige project. Tot een uitgave is het nooit gekomen.
1974 - HET GELE TEKEN
Kan het beter dan Het Gele Teken van kapitein Blake en professor Mortimer?
1976 - RECHTER TIE
In de Haagsche Courant las ik de feuilleton van Rechter Tie, geschreven door Robert van Gullit. Ik dompelde me onder in de boeken van Pearl Buck, zoals Oostenwind, Westenwind en De Goede Aarde. Er was Kuifje en De Blauwe Lotus en de verhalen over Tibet van Alexandra David-Néel. Buiten het geordende Nederland van mijn jeugd diende zich de onbekende wereld van het Verre Oosten aan.
HET RODE TEKEN - 1978
Ik was als student geografie in Amsterdam terechtgekomen. Amsterdam was een totaal andere stad als nu. Rafelranden, hippies met Afgaanse jassen, en de Noordermarkt was een parkeerplaats. Veel van de winkels van toen zijn verdwenen, maar Kok Antiquariaat in de Oude Hoogstraat doorstond de tijd.
Als armlastige student werd ik een frequente bezoeker van de winkel van het wonderbaarlijke soort, waar boeken jou uit lijken te kiezen in plaats van andersom. Die bewuste middag was het dat langwerpige boek - zwarte linnen kaft, een rood Chinees teken pontificaal op de voorzijde - dat ik met geen mogelijkheid kon laten liggen. Het verruilde de stoffige boekenplank voor mijn tas. Ik zou het overal met me meeslepen tot het na jaren uit elkaar zou vallen. De inhoud en strekking van het boek ontgingen me voor het grootste deel. Wat te maken van De Temmende Kracht van het Grote of Het Overwicht van het Kleine?
of
