Een vierkant blad boven en lege ruimte onder.
Heb je gisteren een harde noot moeten kraken? Hoe zat het ook weer: een walnoot als beeldmerk van accumulatie? Die oude Chinezen hadden wel een ongewoon vrij associatief vermogen, zal je gedacht hebben. Om eerlijk te zijn, de keuze voor een walnoot kwam uit mijn ongebonden interpretatie van de beeldentaal van het oude Boek van Verandering.
De eerste gedachte die opkomt bij het lezen van ‘Berg boven de Hemel’ is waarschijnlijk die van een imposante wolk, een drijvend luchtkasteel, een berg van water en ijs.
Hoofdstuk 26. Accumulatie weidt uit over het belang van terughoudendheid en beperking, en hoe grote vitale kracht getemd kan worden. En daar laat het bovenstaande beeld toch te weinig van zien.
De hier bedoelde berg is symbool van controle over onvermoede krachten, bruisende creativiteit en explosieve, al dan niet politieke, chemie. ‘Berg over Hemel’: een gevangenismuur, een bierflesje, een gastank, een reglement van orde, een snelkookpan?




Allemaal bruikbare beelden, maar de vormgelijkenis tussen walnoot en brein, en de vertrouwenwekkende bescherming van de eenvoudige dop, deed me kiezen voor de noot. Als icoon voor Hoofdstuk 26.
Tot nu toe; kast, lamp, noot.
Hoe verloopt de wandeling verder? Welke lijn verandert vandaag? De dobbelsteen kiest voor de zesde, de bovenste lijn.
Deze verandert van ononderbroken in onderbroken.
De andere vijf lijnen blijven zoals ze waren. Het hexagram van Accumulatie vervaagt, dat van Voorspoed verschijnt: Aarde boven Hemel. Als titel van Hoofdstuk 11 wordt ook Vrede en Vooruitgang gebruikt. Samen met dat van het daaropvolgende Hoofdstuk 12. Stagnatie, behoort het in de Chinese cultuur tot de meest iconische hexagrammen.


De Aarde is boven, de Hemel onder. Dat is vreemd. Want waar je ook gaat, de hemel is altijd boven je, en om het even waar je bent, de aarde is altijd onder je voeten. En toch wordt hier het hexagram Aarde boven Hemel geplaatst.




De Hemel boven betekent belastingverlaging voor de rijken. De Aarde onder betekent gedachteloze en harteloze exploitatie van de aarde. Geen ingrediënten voor een duurzame voorspoed.
Hier echter maakt het leidende principe zich ondergeschikt aan het kwetsbare. Hemel onder Aarde. Mocht je meer tijd hebben, lees dan over dit fascinerende onderzoek over zorg in de steentijd.
De natuurlijke beweging van de Aarde is naar beneden gericht, en die van de Hemel naar boven. Zou de Hemel al boven zijn, en Aarde beneden, hoe zouden ze elkaar dan ooit nog ontmoeten?
Oh ja, voor ik het vergeet: de foto van de tafel bovenaan deze post? Een vierkant blad, horizontaal als de aarde. En daaronder de lege ruimte en vier ronde hemelse poten.
Wordt vervolgd in …







