Wie kraakt deze harde noot? Zo’n dikke bescherming vermoedt een delicate inhoud.
Beginnend bij de grote boerenkast kwamen we gister bij de lantaarn, het beeld van Schoonheid. Is er iets vergankelijker en subjectiever dan dat, dan schoonheid?
Het kan weer zes kanten op. Als de eerste lijn omslaat, dan verandert de Schoonheid terug in dat, waar we begonnen, Het Stilhouden. Een veranderende tweede lijn leidt tot Accumulatie. Een derde tot Voeding, een vierde tot Licht, een vijfde tot Familie, en zou de bovenste lijn veranderen, dan beweegt de situatie zich naar De Verduistering van het Licht.
De dobbelsteen beslist wederom.
Van onderaf gerekend, de tweede lijn. Die was onderbroken en verandert nu in een ononderbroken lijn.
De andere vijf lijnen blijven zoals ze waren. Het hexagram van Schoonheid verandert in dat van Accumulatie: Berg boven Hemel.
Vaardigheid is gecultiveerd, ervaring opgedaan. Kapitaal is vergaard, moed verzameld. Medestanders samengebracht, ideeën gekoesterd. Wat ook maar accumuleert, het moet niet prematuur weglekken, zoals water uit een lekke emmer. Wat met zoveel moeite en toewijding verzameld werd, behoeft omhulling, vraagt bescherming. Nooit geweten dat een notendop verwant is aan een berg?
Het was nu te laat op de avond om naar het fietsenhok naast ons huis te lopen om nog een ander beeld voor Hoofdstuk 26 te fotograferen Dan maar een plaatje van het internet geplukt, en een paar pijltjes erin getekend. De ‘Berg over Hemel’ van een fietsband. Accumulatie van ideeën en vaardigheden wil maar al te graag weglekken. Zorg dus, mocht je eens in die situatie van voorbereidend verzamelen terechtkomen, voor stevige banden.
Wordt vervolgd in …
